کلک مهر - جدیدترین مصاحبه حضرت آیت الله العظمی منتظری با روزنامه ژاپنی "ماینیچی"

کلک مهر

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

جدیدترین مصاحبه حضرت آیت الله العظمی منتظری با روزنامه ژاپنی "ماینیچی"

حضرت آيت الله العظمى منتظرى دامت بركاته
‏ ‏با آرزوى قبولى طاعات و عبادات حضرتعالى و آرزوى سلامتى و طول عمر، و ابراز تشكر و‏ ‏قدردانى از پذيرش سوالات اين روزنامه .
‏ ‏با توجه به اين كه انقلاب اسلامى ايران به زودى سى امين سالگى خود را جشن خواهد گرفت ،‏ ‏روزنامه ماينيچى ژاپن قصد دارد به مناسبت سى سالگى انقلاب اسلامى ايران مجموعه‏ ‏مصاحبه هايى را با شخصيت هاى طراز اول كشور به انجام برساند. با توجه به نقش و جايگاه‏ ‏حضرتعالى در به ثمر رسيدن انقلاب و رويدادهاى بعد از آن ، اگر اجازه بفرماييد گزارش اول در‏ ‏اين زمينه را با مصاحبه حضرتعالى در روزنامه درج كنيم .
‏ ‏با تشكر فراوان .
‏خبرنگار روزنامه ماينيچى ‏
‏كاسوگا تاکايوکي‏

‏سوال 1 - حضرتعالى در كتاب خاطرات خود ذكر كرديد كه :
‏ ‏"من هميشه زندان بانها و مسئولين زندان را از برخورد غير اسلامى با زندانيان‏ ‏برحذر مى‎داشت .، من به زندان ها نماينده مى‎فرستادم كه زندان ها را بازرسى كنند‏ ‏كه اخلاق اسلامى در آنها رعايت شود و به زندانيان ظلم نشود و حقوق آن ها پايمال‏ ‏نگردد، درست است كه يك كسى زندانى ما شده ولى نبايد به او ظلم بشود هرچند -‏ ‏به قول آقايان - از منافقين باشد. آقايان انصارى نجف آبادى و محمدى يزدى‏ ‏مدت ها نماينده من در زندان ها بودند و به شكايات زندانيان رسيدگى مى‎كردند;‏ ‏خلاصه من با تندروى ها مخالف بودم ، نسبت به هر كسى كه مى‎خواست باشد; حتى‏ ‏تعبير به "منافق " هم صحيح نيست ". (خاطرات ، ص 620).
‏ ‏اما برخى بر اين باورند كه سخت گيرى و حذف نيروهاى ضد انقلاب از قبيل‏ ‏مجاهدين خلق باعث استحكام پايه هاى انقلاب اسلامى تا به حال در ايران شده‏ ‏است . البته اين ديدگاه به معناى قبول استفاده از "قهر مذهبى در صورت لزوم "‏ ‏است . حضرتعالى در اين باره چه نظرى داريد؟
‏ ‏بسمه تعالى
‏ ‏با سلام و تحيت و اعتذار از تأخير جواب
‏ ‏جواب 1 - همان گونه كه در مطالب مورد ذكر شما از خاطرات اين جانب‏ ‏آمده است ، آنچه كه مورد عنايت و حساسيت بنده در گذشته و حال بوده است‏ ‏اين است كه تمامى افراد كشور اعم از مخالف يا موافق ، حقوقى انسانى دارا‏ ‏هستند كه بايد آن حقوق رعايت شود. اين حساسيت هنگامى بيشتر شد كه من‏ ‏مشاهده مى‎كردم افرادى بازداشت شده اند و به دليل اين كه مخالف حكومت‏ ‏هستند به بدترين وجه در زندانها با آنها برخورد مى‎شود. گاهى احكام صادره‏ ‏همخوانى با جرم ندارد. در زندان هم كه در حال سپرى كردن محكوميت‏ ‏خويش اند حقوق انسانى آنها رعايت نمى شود. بدتر از همه پس از عمليات‏ ‏مرصاد برخى از آنها كه قبلا به چند سال زندان محكوم شده بودند فقط به دليل‏ ‏اين كه مثلا سر موضع اند اعدام شدند. اين جانب مخالف اين نبوده و نيستم كه‏ ‏اگر كسى جرمى مرتكب شده است توسط دادگاه صالحه با طى مراحل دادرسى‏ ‏اعم از صدور كيفرخواست ، اخذ وكيل ، فرجام خواهى و... حكمش صادر و‏ ‏اجرا شود; ولى معتقد بودم اولا با قوه قهريه نمى توان با تفكر و انديشه برخورد‏ ‏كرد، و ثانيا اگر حكمى هم صادر شده است چرا محكوم عليه حق دفاع يا اخذ‏ ‏وكيل يا فرجام خواهى نداشته باشد؟! چرا با او چون يك انسان برخورد نشود؟! در يك‏ ‏كلام بنده از تندروى ها و حق كشى ها انتقاد مى‎كردم .
‏ ‏البته بايد به اين نكته هم اشاره كنم كه مخالفان در برهه اى از زمان‏ ‏تندروى هايى كردند. آنها دست به سلاح بردند و باعث شدند با خشونتشان‏ ‏سخت گيرى بر نظام و انقلاب تحميل شود و برخى با ذكر موارد ترور و‏ ‏آدم كشى هاى آنان سوژه به دست آورده از آن روز تاكنون بر مخالفان بتازند. در‏ ‏اينجا تندروى از هر دو سوى ميدان باعث شد كه سنت و روش بدى بر نهادهاى‏ ‏امنيتى و قضايى كشور با هدف استحكام پايه هاى نظام تحميل شود كه ما هنوز‏ ‏گرفتار آن هستيم .
‏ ‏
‏ ‏سوال 2 - على رغم اين كه حضرتعالى فرزند گرامى تان را در حمله تروريستى‏ ‏مجاهدين خلق از دست داديد، به برخورد همراه با عطوفت اسلامى تكيه داشتيد و‏ ‏آن را به امام نيز پيشنهاد كرده ايد. به عنوان پدر كسى كه فرزندش را در حملات‏ ‏تروريستى مجاهدين خلق از دست داده است ، آيا نسبت به اين گروه احساس‏ ‏نفرت داشتيد؟
‏ ‏جواب 2 - مخالفت هاى فكرى اين جانب پس از آن كه سازمان مجاهدين‏ ‏خلق دچار تغيير ايدئولوژيك شد در سالهاى قبل از انقلاب بر كسى پوشيده‏ ‏نيست . آن زمان بنده به همراه برخى چون آيت الله طالقانى در زندان ، با آنها‏ ‏حشر و نشر داشتيم و چون آنها به تغيير ايدئولوژى و مذهب ماركسيسم گرايش‏ ‏يافتند با آنها از نظر فكرى و عملى به مخالفت پرداختيم . از همان زمان با سران‏ ‏و افكار آنها آشنا شدم و به غرور كاذب آنها پى بردم و بر همين اساس آنها پس‏ ‏از انقلاب خود را تافته جدا بافته از ملت حساب كردند. پس از آن اين گروه را‏ ‏هيچ گاه پذيرا نبودم ، در حالى كه آنها با اسم و رسم و آرم خود با آيت الله‏ ‏خمينى ديدار و گفتگو مى‎كردند. البته شايد ايشان هم مى‎خواسته اند با آنها‏ ‏اتمام حجت نمايند. آقايان سازمان مجاهدين سهم زيادى مى‎خواستند كه با‏ ‏خوى انحصارطلبى ديگر انقلابيون سازگار نبود. آنها به اعمال و فعاليت هاى‏ ‏خشن روى آوردند و نه تنها فرزند من كه بسيارى از بزرگان ملت و افراد نخبه ‏ ‏حوزوى و دانشگاهى و مردم عادى را ترور كردند و از اين مسير خسارات‏ ‏بسيارى بر كشور تحميل شد. همان روزى كه در 7 تير 1360 فرزندم محمد‏ ‏شهيد شد، پيام دادم و علاوه بر آن كه غصه از دست رفتن فرزندم را بخورم - كه‏ ‏سالها مبارزه كرد، شكنجه و زندانى شد و آوارگى كشيد - بيشترين ناراحتى من‏ ‏از اين جهت بود كه بچه هاى پاك و نورسته اين كشور گول شعارهاى پوچ سران‏ ‏اين سازمان را بخورند كه اين وضعيت سنگين تر از شهادت فرزندم بود.
‏ ‏
‏ ‏سوال 3 - حضرتعالى قبل از رحلت امام خمينى ، طى دو نامه اى كه در مورخه ‏ ‏‏1367/5/9‏ و ‏1367/5/13‏ به ايشان نوشته ايد، نسبت به نقض حقوق بشر در‏ ‏زندان ها نارضايتى عميق خود را نشان داديد. آيا آيت الله خمينى در آن زمان از اين‏ ‏نقض حقوق بشر يا دادگاه هاى ناعادلانه خبر نداشتند؟ يا اين كه آگاهى داشتند و‏ ‏اقدامى انجام ندادند؟
‏ ‏سوال 4 - حضرتعالى در خاطرات خود با اشاره به "اطرافيان " امام ، به اين مسأله‏ ‏اشاره كرديد كه در سال هاى پايانى عمر امام "بسيارى از مواقع از نام امام سوء‏ ‏استفاده مى‎شد"(همان ، ص 663). اين برداشت وجود دارد كه اين اشخاص احمد‏ ‏آقا خمينى و يا آيت الله هاشمى رفسنجانى بوده اند. در آن زمان چه كسى قدرت‏ ‏سياسى را بر عهده داشت ؟
‏ ‏جواب 3 و 4 - بعيد مى‎دانستم ايشان از وضعيت نابسامان زندان ها اطلاع‏ ‏داشته باشند. برخى ها كه حتى خود ايشان روى آنها نظر داشتند هم‏ ‏نمى توانستند يا نمى خواستند گزارش ها را به ايشان بدهند يا اطرافيان ايشان‏ ‏اخبار و گزارش ها را به واسطه رعايت حال ايشان ، سعى مى‎كردند به ايشان‏ ‏داده نشود. روزى من به آيت الله خمينى عرض كردم آقا! كسى هست در زندان‏ ‏كه انقلاب و شما را قبول ندارد اما مى‎خواهد دنبال كار خودش برود، فعاليتى‏ ‏هم نمى كند، آيا ما حق داريم او را در زندان نگه داريم ؟ ايشان گفتند: نه ! مگر‏ ‏من اصول دين هستم كه اگر كسى مرا قبول نداشت بايد در زندان نگه داشته‏ ‏شود. نظر ايشان اين گونه بود. برخى ها هم مطالبى را با اسم و رسم ايشان بيان‏ ‏مى‎كردند يا عملى به نام ايشان انجام مى‎گرفت كه در نتيجه موجب ضرر و‏ ‏خسران به اسلام ، انقلاب و شخص آيت الله خمينى شد.
‏ ‏
‏ ‏سوال 5 - حضرتعالى در مصاحبه قبلى با اين روزنامه به تاريخ ‏2007/02‏‏ ‏فرموديد: "انقلاب به خاطر آزادى همه ملت بود، نه آزادى حكومت ها تا دهن‏ ‏مخالفان خود را ببندند." الان با گذشت سى سال از وقوع انقلاب اسلامى ايران ، اين‏ ‏انقلاب را چطور مى‎بينيد؟
‏ ‏جواب 5 - شعارى را آيت الله خمينى مطرح كردند ما هم به تبع ايشان و‏ ‏مردم هم با همان شعارها وسط ميدان آمدند و انقلاب به پيروزى رسيد، شعار‏ ‏"استقلال ، آزادى و جمهورى اسلامى " بود. استقلال تا حدى حاصل شده است‏ ‏اما درباره آزادى و جمهورى اسلامى هنوز كه هنوز است راه باقى است . درباره ‏ ‏آزادى بايد گفت على رغم شعارهاى فعلى مسئولان كه به عنوان نمونه در‏ ‏آمريكا گفته اند ايران آزادترين كشور دنياست ، چنين مطلبى صحت ندارد و‏ ‏آزادى هاى مشروع و مصرح در قانون اساسى به راحتى با مصونيتى كه آقايان‏ ‏در برابر قانون و شرع ! براى خود مى‎پندارند پايمال مى‎شود. هنوز خيلى از‏ ‏احزاب آزادى ندارند، برخى گروه هاى سياسى چون مخالف سليقه حاكمان اند‏ ‏غيرقانونى شمرده شده اند. رسانه هايى كه ثناگوى حاكمان اند آزادند كه هرچه‏ ‏مى‎خواهند يا دستور گرفته اند بنويسند ولى رسانه هاى مستقل از حاكميت‏ ‏مشكلاتى را از ناحيه مقام ها و نهادهاى امنيتى و قضايى متحمل مى‎شوند.‏ ‏برخى افراد در كشور ممنوع التصوير هستند.
‏ ‏مسئولين ما در سخنرانى ها از وجود ظلم و بى عدالتى در جهان سخن‏ ‏مى‎گويند; آيا در ايران ما ظلم و بى عدالتى و تجاوز به حقوق ديگران وجود‏ ‏ندارد؟! اين جانب در خطبه نماز عيد فطر گفتم : چرا ده سال است حسينيه را كه‏ ‏از پول شخصى ساخته شده است و محل تدريس فقه و اخلاق اسلامى و اقامه ‏ ‏مجالس مذهبى بود بسته و پلمب كرده اند؟ و ديديم كه چه عكس العملى نشان‏ ‏دادند. حجة الاسلام آقاى مجتبى لطفى يكى از اعضاء دفتر را بازداشت و منزل‏ ‏او و منزل داماد اين جانب را مورد بازرسى قرار دادند و اشياء زيادى را با خود‏ ‏بردند. چرا دفتر من در مشهد و اصفهان را اشغال كرده اند؟
‏ ‏درباره جمهوريت هم بايد گفت : با دخالت هاى نارواى ارگان هايى انتصابى‏ ‏چون شوراى نگهبان يا برخى نهادهاى نظامى ، عملا انتخابات به انتصابات‏ ‏تغيير پيدا كرده است . افراد لايق و انقلابى و كارآمد براى جامعه و مردم را به‏ ‏بهانه هاى واهى بى دين و ضد نظام قلمداد مى‎كنند، تنها به اين دليل كه به‏ ‏آقايان انتقاد دارند. و عملا در اين مسير آنها را رد صلاحيت مى‎كنند، و كسانى‏ ‏كه باب ميل خودشان است از صندوق ها بيرون مى‎آيند و آنها خود را به غلط‏ ‏نماينده مردم مى‎دانند! و مشخص است كه آنها مى‎شوند وكيل الدولة نه وكيل‏ ‏الملة !
‏ ‏آقايان فقط ولايت مطلقه فقيه را مورد توجه قرار مى‎دهند و ديگر اصول‏ ‏قانون اساسى را زير پا مى‎گذارند. ولايت مطلقه كه آقايان آن را فوق قانون‏ ‏مى‎دانند منجر به حكومت فردى و ديكتاتورى مى‎شود، حال آن كه فقيه بما انه‏ ‏فقيه بايد نظارت داشته باشد تا در قواى سه گانه كارى بر خلاف موازين اسلام‏ ‏انجام نشود نه اين كه در تمام جزئيات كشور حق دخالت داشته باشد و مردم و‏ ‏آنها كه با رأى واقعى مردم سر كار آمده اند هيچ قدرتى نداشته باشند.
‏ ‏از نكات مهم ديگر مسأله معيشت و اقتصاد مردم است . على رغم شعارهايى‏ ‏كه تا به حال داده شده است روز به روز مردم گرفتارتر شده اند.
‏ ‏
‏ ‏سوال 6 - از مضمون دو نامه منسوب به امام خمينى كه براى حضرتعالى‏ ‏فرستاده اند و حضرتعالى را از كار سياسى برحذر داشته اند، اين طور برداشت‏ ‏مى‎شود كه حضرتعالى با مجاهدين خلق ارتباط داشته ايد. حمايت هاى شما از‏ ‏زندانيان بعد از انقلاب نيز به اين برداشت دامن زده است . از نظر حضرتعالى‏ ‏انقلاب بايد خدمتگزار اسلام و مردم باشد و عطوفت اسلامى را مدنظر قرار دهد.‏ ‏احساس مى‎شود كه مخالفان حضرتعالى از نظريات حضرتعالى عليه حضرتعالى‏ ‏سوء استفاده كرده اند كه تأسف بار است .
‏ ‏جواب 6 - اين جانب مسئوليت هاى دنيوى را اعتبارى دانسته و به آنها هيچ‏ ‏علاقه اى ندارم ; بر همين اساس هنگامى كه خبرگان ملت ، رأى و نظر مردم را به‏ ‏عنوان يك مصوبه مورد قبول و تأكيد قرار دادند و من را به عنوان رهبرى آينده‏ ‏معرفى كردند، نامه اى به رئيس خبرگان نوشته و مخالفت خود را اعلام كردم .‏ ‏مدتى هم كه مسئوليت داشتم سعى مى‎كردم ثناگو نباشم . صرف اين كه‏ ‏قائم مقام رهبر شدم از فريضه امربه معروف و نهى ازمنكر غافل نباشم . و در‏ ‏مقابل خطاها سكوت نمى كردم . اگر آيت الله خمينى نظرشان بر اين بود كه من‏ ‏در كنار باشم خوب بود دوستانه يك بار به من مى‎گفتند: شما ديگر صلاح‏ ‏نيست مسئوليت سياسى داشته باشيد. راهش اين بود، نه اين كه با وارد كردن‏ ‏اتهاماتى چون حمايت از مجاهدين و بدون اين كه از اين جانب توضيحى‏ ‏بخواهند تا بتوانم از خودم دفاع نمايم برخورد شود و بگويند شما ديگر در‏ ‏امور سياسى و سياست دخالت نكنيد. مگر از سال 42 و حتى قبل از آن كه وارد‏ ‏مبارزه شدم با رأى و نظر كسى آمدم كه حال بخواهم از سياست كنار بكشم ؟!‏ ‏مگر ما نمى گوييم سياست ما عين ديانت ماست ؟! مگر آيت الله خمينى‏ ‏خودشان - در كتاب تحريرالوسيله ، باب نمازجمعه - نمى گويند: كسى كه‏ ‏مى‎گويد "دين از سياست جداست نه دين را فهميده و نه سياست را؟!" پس چرا‏ ‏نظر مى‎دهند كه چه كسى در سياست دخالت كند يا نكند؟
‏ ‏
‏ ‏سوال 7 - آقاى خاتمى ، رئيس جمهور سابق ايران نسبت به مجاهدين خلق‏ ‏سياست منعطف در پيش گرفتند و توبه بسيارى از آنها را پذيرفته و اجازه برگشت‏ ‏به وطن را دادند. برخى بر اين عقيده اند كه سياست هاى آقاى خاتمى زمانى بود كه‏ ‏سياست هاى سخت گيرانه جمهورى اسلامى ايران براى تضعيف سازمان مجاهدين‏ ‏خلق مفيد واقع شده بود. نظر حضرتعالى چيست ؟
‏ ‏جواب 7 - من از سياست هاى آقايان اطلاعى ندارم ، ولى در بين مجاهدين‏ ‏خلق هم افرادى هستند كه يا فريب خورده اند يا به دليل برخى برخوردهاى تند‏ ‏و خشن از وطن كوچ كرده اند و يا به هر دليلى از كار با سازمان خسته و پشيمان‏ ‏شده اند كه اميدوارم با عفو عمومى به دامن ملت برگردند.
‏ ‏
‏ ‏سوال 8 - بهبود وضعيت حقوق بشر در ايران نسبت به سال هاى قبل مشهود‏ ‏است . اما سازمان هاى حقوق بشر بين المللى از قبيل سازمان عفو بين الملل با انتقاد از‏ ‏وضع حقوق بشر، كماكان خواهان بهبود حقوق بشر در ايران هستند. حضرتعالى‏ ‏وضعيت حال حاضر حقوق بشر در ايران را چگونه ارزيابى مى‎كنيد؟ اگر مشكلاتى‏ ‏در اين زمينه هست چگونه بايد رفع شود؟
‏ ‏جواب 8 - اين كه وضعيت حقوق بشر در حال حاضر بهتر از گذشته شده‏ ‏است مطلب واضحى است . اما حتى آنها كه آن اعمال را انجام مى‎دادند و‏ ‏امروز هم به همان كارها اعتقاد دارند سعى مى‎كنند از دايره قانون وارد شوند و‏ ‏كارشان را قانونى جلوه دهند و مهم تر اين كه اكثر كارهاى آنها از ديد مردم و‏ ‏رسانه ها كمتر مخفى مى‎شود و مجبور به پاسخ گويى مى‎شوند. اين خود زمينه ‏ ‏مناسبى است . اما متأسفانه هنوز عده اى چون حجة الاسلام والمسلمين آقاى‏ ‏هادى قابل و برخى از دانشجويان به جرم اظهارنظرهاى انتقادى در زندان‏ ‏هستند. برخى ها كه حتى سال ها قبل بازداشت شده اند با وثيقه هاى سنگين‏ ‏آزادند ولى تكليف آنها روشن نمى شود و بلاتكليف هستند. برخى اموال و‏ ‏اماكن تسخير و مصادره شده و بازپس داده نشده است . برخى افراد به‏ ‏بهانه هاى واهى حتى از تحصيل علم يا انتخاب شغل محروم شده اند.
‏ ‏در پايان از خداى بزرگ سربلندى و سرافرازى ملت را خواهانم و اميدوارم‏ ‏شما در انجام رسالت مطبوعاتى خود امانت را رعايت كرده و واقعيات را‏ ‏منعكس نماييد.
‏ ‏والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته .

‏

‏دفتر آيت الله العظمى منتظرى ‏

‏‏1387/11/21‏‏

+نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم بهمن 1387ساعت0:15توسط یاری از یاران مصدق | |